Zeggen wat je denkt: Whoopi‘s 3 slimme tips

Het lijkt zo lastig, om te zeggen wat je denkt. Je bent bang om iets verkeerd te zeggen of anderen tegen je in het harnas te jagen. Maar niets zeggen is net zo erg als het verkeerde zeggen. Jezelf (op de juiste manier) uitspreken is het enige en het beste wat je kunt doen, weet Whoopi Goldberg.

Als er iets is dat Whoopi Goldberg heeft gebracht waar ze nu is, dan is het dat ene advies van haar moeder wel. Het advies dat Whoopi nog altijd dagelijks opvolgt:

“Zij [mijn moeder] zei altijd dat – wanneer het je niet meer uitmaakt dat sommige mensen de dingen die je doet of zegt niet leuk gaan vinden – dan kun je daar mee leven en kun je je altijd uitspreken.”

Dat is het advies dat Whoopi’s moeder haar al op jonge leeftijd gaf. Het meest waardevolle wat ze haar kon geven, want daardoor heeft zij nu alles wat ze ooit wilde hebben – omdat ze er om gevraagd heeft. Omdat ze van zich heeft laten horen door te zeggen wat ze denkt.

Ga eens na hoe vaak jij je inhoudt wanneer je iets denkt of wil, maar het toch maar niet uitspreekt. De eerstvolgende keer dat je je weer inhoudt en ‘maar even niet zegt wat je denkt’ of ‘het nu maar even voor je houdt’, denk je vanaf nu heel even aan Whoopi en haar moeder.

Zeg wat je denkt!

Zeggen wat je denkt: zo werkt dat

Natuurlijk gaat dat niet zomaar. Je moet rekening houden met een paar dingen, voordat je alles wat je denkt te pas en te onpas de wereld in slingert. Het is zelfs heel belangrijk om de volgende 5 tips in je achterhoofd te houden, als je jezelf en anderen in hun waarde wil laten en als je niet alleen wil dat anderen horen wat je denkt of wilt, maar dat ze je ook respecteren wanneer je je uitspreekt – en je woorden zo in goede aarde vallen.

Dé 3 tips om rekening mee te houden, wanneer je assertief wil zeggen wat je denkt – zoals Whoopi’s moeder het haar dochter leerde:

1. Laat je niet tegenhouden door wat anderen denken of vinden, maar houd wel rekening met hun gevoelens

Allereerst moet je dus niet teveel geven om de gedachten van de mensen die het waarschijnlijk niet met je eens gaan zijn of het niet leuk vinden wat je doet, zoals Whoopi’s ma je geleerd heeft. Die mensen zullen er altijd zijn. Ontwijk het conflict niet, is wat ze eigenlijk zegt – dat is te passief. Je gedachten uitspreken is het assertieve om te doen.

Dat betekent niet dat je anderen niet hoeft te respecteren of hen mag beledigen. Dat is waar je de grens naar agressiviteit overstapt. Blijf beleefd, blijf bewust van wat je zegt en houd altijd rekening met andermans gevoelens. Zo houd je het assertief en ontwijk je het conflict niet alleen, maar start je er ook geen.

2. Houd rekening met hoe je overkomt, los van wat je zegt

Denk aan de intonatie van je stem en aan je lichaamshouding. Deze tellen namelijk voor 97% van je communicatie.

Dus ga eens na: is je houding assertief? Sta je niet te gebogen of in een gesloten houding? Daarmee zeg je namelijk: ik ben passief en je hoeft niet per sé rekening te houden met wat ik zeg. Sta ook niet te dichtbij mensen en kijk niet letterlijk op ze neer, dat is te agressief. De gulden middenweg is een respectvolle assertieve lichaamshouding.

En je stem, is die zo zacht dat mensen dichterbij moeten komen om je te horen? Te passief. Nog een grotere valkuil is de agressieve stemverheffing. Probeer je in te houden, vooral wanneer je je mening verkondigt, en niet te hard of te grof te spreken.

Een assertief stemgeluid zit exact tussen ‘het ene oor in en het andere uit’ (passief) en ‘ik hoor alleen maar negatief luid geschreeuw’ (agressief), waarbij je in beide gevallen hetzelfde effect bereikt: mensen horen niet wat je zegt. Lees meer hierover in ‘Spreken met impact: 3 gesprekstechnieken om écht gehoord te worden’.

zeggen-wat-je-denkt-1

3. Denk, voordat je spreekt

Óverdenk het niet, maar weet van tevoren wel wat je gaat zeggen. Het sterkt je in je vastberadenheid en voorkomt dat je iets stoms of beledigends zegt, want dat kun je niet meer terugdraaien zodra het eruit is geflapt.

Schrijf desnoods op wat je wil zeggen, als dat voor jou werkt. Of oefen het van tevoren, wanneer het om iets groots en belangrijks gaat. Een beetje voorbereiding heeft ten slotte nooit iemand kwaad gedaan.

zeggen-wat-je-denkt-2
Dus, doe zoals Whoopi heeft geleerd: spreek je uit zodra je kan, zonder je druk te maken om wat anderen denken. Wees geen conflictvermijder (passief) die zich altijd maar stilhoudt, maar ook geen onruststoker (agressief) die het van de daken schreeuwt. Wees assertief in je uitspraken en je bereikt het grootste effect en impact, zonder anderen een strobreed in de weg te liggen.

Doe hetzeg wat je denkt.

Wanneer je dat stemmetje de eerstvolgende keer weer in je hoofd hoort, je hart begint in je keel te kloppen en je alleen nog maar kan denken “Ik moét hier eigenlijk iets van zeggen.” – doe dat dan!

Nadat je het een paar keer gewoon gedaan hebt en het effect zo positief bleek (mits je het assertief hebt gehouden heet dat), wordt het steeds gemakkelijker om te zeggen wat je denkt, wilt of vindt. Én (dit is een mooie bonus) je komt ook nog eens onmisbaarder en waardevoller over – zo is gebleken:

“Alles wat je moet doen is vaker van je laten horen. Je hoeft niet alles te weten over alles om een mening te hebben of een observatie te uiten. Stel die vragen gewoon! Open de dialoog! […] Alleen al de handeling van je uitspreken is genoeg om jezelf als onmisbaar neer te zetten.”

Des te meer reden om je zo vaak als je kan uit te spreken, dacht ik zo.

X