Opkomen voor jezelf: hoe leer je kinderen assertiviteit?

Naar aanleiding van het toenemende geweld op straat, staan de on- en offline kranten weer bol van de opiniestukken. Heel af en toe valt het woord ‘assertiviteit’ daarin, in de meeste gevallen als ongelukkig synoniem voor agressie.

In een recente column op Joop.nl trekt Anita Borst de term assertiviteit gelukkig niet uit zijn verband. Ze reageert in haar stuk op de algehele roep om een strengere opvoeding van kinderen; een regime waarbij best af en toe klappen mogen vallen:

Is dat nu de kern van opvoeden? Dat jij het voor het zeggen hebt en dat je kinderen maar hebben te luisteren? […] Ik vind het zelf een nogal simplistische benadering, die bovendien getuigt van een schrikbarend gebrek aan visie. Want kinderen die leren dat hun ouders de baas zijn, groeien op tot volwassenen. Volwassenen die hebben geleerd dat autoriteitsfiguren altijd de baas zijn, of volwassenen die nu eindelijk hun eigen recht van de sterkste willen laten gelden. Is dat wenselijk?

Wat ons betreft stelt de journaliste en moeder hier uitstekende vragen. Natuurlijk is het belangrijk dat kinderen luisteren naar hun ouders, maar tegelijkertijd is moeten ze tot verantwoordelijke en zelfstandig denkende mensen opgroeien. Opkomen voor jezelf is een belangrijke vaardigheid die veel ouders helaas niet aan hun kinderen leren.

Ik ben zelf zo’n moeder die “het wel grappig vindt als haar kind assertief is”. Sterker nog, ik vind assertiviteit een zeer belangrijke kwaliteit in mijn kind.

Opkomen voor jezelf hoe leer je kinderen assertiviteit

Anita Borst verwart assertiviteit gelukkig niet met agressie. Zij weet heel goed dat assertiviteit betekent: niet in het wilde weg om je heen slaan of trappen, maar opkomen voor jezelf. Om haar kind tot een assertieve jongeman op de voeden, leert ze hem om zelf na te denken over keuzes en gevolgen:

Ik voed mijn kind niet op om te volgen, maar om zijn eigen verantwoordelijkheid te nemen. Vanaf het begin. En daarom overleg ik met mijn kind. Ik laat hem zien waarom ik bepaalde keuzes maak, ik laat hem zien en ervaren wat de gevolgen zijn van verschillende keuzes, ik laat hem er zelf over nadenken. Mijn kind hoeft de dingen die ik van hem vraag niet te doen “omdat ik het zeg”. Ik heb tien keer liever dat hij met een goed argument komt om níet te doen wat ik van hem vraag. Omdat hij er dan zélf over heeft nagedacht.

Ben jij het met ons en met Borst eens? Wat is volgens jou de beste manier om kinderen tot assertieve personen op te voeden? We horen graag van je, dus laat gerust hieronder je reactie achter.

X