Handen schudden: het zal nooit meer hetzelfde zijn…

Nieuw onderzoek heeft iets wonderlijks over handen schudden geopenbaard… Iets geks. Maar vooral iets dat goed is om te weten, als op de juiste manier een hand geven en goede relaties hebben je lief zijn.

Het onderzoek ‘A social chemosignaling function for human handshaking’ (2015) naar de chemie en psychologie achter handen schudden is op iets opmerkelijks gestuit. Wat is namelijk gebleken? Wanneer we elkaar de hand geven, brengen we diezelfde hand vrijwel direct daarna (onbewust) naar ons gezicht. Om er aan te ruiken.

Ja, dat lees je goed: ‘om er aan te ruiken’.

Waarom handen schudden eigenlijk aan elkaar snuffelen is

Het primaire zoogdier in ons is nog altijd niet verloren gegaan. Want op basis van geuren bepalen we nog altijd wat voor vlees we in de kuip hebben. Mogen we deze persoon? Is hij te vertrouwen? Onzeker? Bang? Relatiemateriaal? Oprecht? Een goede collega? Een klik? Dat ene vleugje chemische stofjes, squaleen en hexadecaanzuur, aan je handen hebben alle antwoorden. Een prachtig onderbewust mechanisme dat dus blijkbaar nooit uit ons stelsel geëvolueerd is.

Waarschijnlijk omdat een hand geven nog altijd zo cruciaal is voor ons in het werk en leven. Het is dé onveranderd tijdloze manier op een geciviliseerde manier aan elkaar te snuffelen, verklaart mede-onderzoeker en neurobiologisch professor Noam Sobel:

“Het is welbekend dat we geuren uitzenden die het gedrag en de perceptie van anderen beïnvloeden. Alleen, anders dan alle andere dieren, doen we dat niet op een openlijke manier.

In plaats daarvan, zo blijkt uit ons onderzoek, doen we dat op een discrete manier terwijl we evengoed actief op zoek kunnen naar sociale chemische signalen.”

We laten de geuren die de hand van de ander op die van ons achterlaat dus bepalen wat we van die ander vinden. Wat voor vlees we in de kuip hebben. Puur en alleen op basis van die chemische geur die ons wel of niet aanstaat. En dat allemaal in ons onderbewustzijn. Volgens dit onderzoek.

Ook leuk om te weten: de deelnemers in het onderzoek roken twee keer zo lang aan hun rechterhand (de schud-hand) wanneer degene tegenover hen van hetzelfde geslacht was. Bij het andere geslacht roken ze voornamelijk aan hun linkerhand (de niet-schud-hand). Een verklaring daarvoor is er nog niet, maar het zet op zijn minst aan het denken over hoe we nog iemand op zijn of haar geslacht beoordelen en hoe groot de rol van onze handen daar wederom in is.

Maar daar is allemaal niks mis mee, hoor – met dat gesnuffel – stelt professor Sobel gerust. Het is juist een briljant concept. En niet alleen zoals we het bewust kennen…

“Handen geven staat bekend als dé manier om een hele reeks aan informatie uit iemand te halen, afhankelijk van de duur van het gebaar, de sterkte en de verdere houding die erbij gebruikt wordt.”

…Maar dus ook in ons onderbewustzijn, zoals uit het onderzoek is gebleken:

“Wij stellen dat dit gebaar geëvolueerd is tot een manier om sociale chemicaliën bij elkaar te testen. Een manier die nog altijd even belangrijk als subliem is.”

Subliem dus allemaal, dat handengeschud en gesnuffel. Maar Sobel benadrukt hier bovenal dat niet alleen de chemische geurtjes in je hand bepalend zijn (iets waar je weinig aan kunt veranderen), maar ook hoe belangrijk de manier waarop je een hand geeft is (waar je wél iets aan kunt doen): “…de duur van het gebaar, de sterkte en de verdere houding die er bij gebruikt wordt.”

Enige vraag is nu: “Wat ís dan de juiste duur, sterkte en houding bij het handen schudden?”

Het antwoord vind je hier…

Het Handen Geven Etiquette Handboek

Er bestaat dus zoiets als een goede en een verkeerde manier van handen schudden, buiten het hele geuren-gebeuren, waarop we onze mening over een ander bouwen. En dat verschil tussen goed en fout kan dus een groot verschil betekenen in het instinctieve oordeel dat een ander over jou velt.

Dan kun je het maar beter op de goede, assertieve manier onder de knie hebben – dat handen geven!

De juiste duur…

De juiste lengte van een schudmoment is volgens de algemene sociale normen zo’n 2 tot 5 seconden. Oftewel: tel in je hoofd ongeveer tot 1, 2, 3 – en je mag weer loslaten.

De juiste sterkte…

De juiste, assertieve sterkte van een handdruk is krachtig, zonder fijn te knijpen. In de hand van de ander knijpen zendt een agressief signaal uit. Is-ie te slapjes, dan kom je weer passief of subassertief over. Pak je iemands hand gewoon beet, dan ben je assertief bezig.

Om je op weg te helpen: ongeveer de sterkte als wanneer je de deurknop vastpakt om hem te openen is precies voldoende.

De juiste houding…

Duimpies omhoog! Allebei de duimen van de handenschudders naar boven gericht is de meest assertieve en gelijkwaardige houding. Druk jij de handpalm van de ander naar beneden, dan ben je behoorlijk agressief bezig. Laat je dit gebeuren, dan zit er wat passiefs in je gebaar.

En nog een tip, qua houding: houd constant oogcontact. Niet op een enge manier – strak op de ander gericht, zonder te knipperen – maar de ander vriendelijk en ongedwongen aankijken hoort ook helemaal thuis in het assertieve handen geven etiquette handboek. (Handboek, leuk.)

Heb je alle handige (nog steeds leuk) tips op een rijtje? Dan ben jij helemaal klaar voor de eerstvolgende netwerkborrel, een sollicitatie-gesprek, verjaardag of meeting. Snuffel ze!

X