Je zou het bijna vergeten, maar onze telefoon is ooit ontworpen om mee te bellen. Een handeling waar verrassend veel mensen tegenwoordig moeite mee hebben. Telefoonangst, noemen psychologen het. Oftewel: belangst. De oplossing voor telefoonangst heeft ook een naam: ‘cognitieve herstructurering’ – een simpele psychologische truc. Hoe je die toepast en wat je nog meer kunt doen tegen telefoonangst, leer ik je hier.

Wat komt aan bod:

  1. Wat is telefoonangst precies?
  2. Waarom vinden sommige mensen bellen zo spannend? 5 oorzaken
  3. Hoe herken je dat je belangst hebt? 4 signalen
  4. Wanneer wordt telefoonangst een probleem dat je actief moet aanpakken?
  5. Hoe pak je belangst aan? Dit zeggen de experts
  6. Hoe ga je dan om met onverwachte telefoontjes?
  7. Je angst wordt de waarheid: wat kun je nu doen als je dichtklapt tijdens een telefoongesprek?
  8. Anders denken en oefenen helpen je van je telefoonangst dus af
  9. Veelgestelde vragen over telefoonangst

Wat is telefoonangst precies?

Telefoonangst betekent niet dat je bang bent voor je telefoon. Je vreest slechts één bepaalde functie van je telefoon: de oerfunctie… bellen. Daarom noem je telefoonangst ook wel belangst of belfobie. Belangst valt onder de sociale angsten. Bij sociale angsten zie je op tegen contact in bepaalde sociale momenten; bij belangst zit de spanning specifiek in situaties waarin je iemand moet opbellen.

Hoe die belfobie zich uit, is voor iedereen anders. Bij veel mensen reageert het lichaam meteen: je keel voelt schraal, je handen worden vochtig, je maag draait om, je begint te beven of je adem schiet omhoog. Heb je een extreem gevalletje van telefoonangst te pakken, dan merk je het zelfs aan een bonzend hart, paniekgevoelens of ineens compleet te blokkeren.

“Nog nooit gehoord van angst om te bellen! Dat deden we vroeger toch altijd?!” Onderzoek naar belfobie laat ook zien dat deze vorm van sociale angst iets van de laatste jaren (of moet ik zeggen: laatste generaties) is.

Welke generatie heeft vaak telefoonangst?

Uit onderzoek van recruitment specialist Robert Walters is belangst iets van jongeren. Jonge professionals van Gen Z en van de Millennials geven de voorkeur aan e-mail en instant messaging voor werkgerelateerde communicatie. Bovendien constateert Walters:

Uit het onderzoek blijkt dat 59% van deze jonge werknemers deze methoden verkiest boven telefoongesprekken en 50% geeft toe dat ze zich niet op hun gemak voelen bij het voeren van professionele telefoongesprekken.

De ‘oudere’ generaties, zoals generatie X en de Boomers, geven juist de voorkeur aan telefoongesprekken, omdat “minder telefoontjes en minder vergaderingen de zakelijke relaties kunnen schaden.”

Socioloog en directrice van het NSCR, Beate Völker, bevestigt dit. Zij ziet ook dat belgedrag generatiegebonden is en dat het verminderde belgedrag veroorzaakt wordt door telefoonangst onder jongeren.

“Bellen vereist spontaniteit, en omdat jongeren daar minder mee in aanraking komen vanwege het vele chatten, zijn veel van hen onzeker over bellen”, zegt Volker.

Die belangst komt dus niet uit het niks. Er zitten wel degelijk bepaalde verklaarbare angsten achter het telefoneren. Belangrijk om dat eerst even helder te hebben.

Waarom vinden sommige mensen bellen zo spannend? 5 oorzaken

“Waarom vind ik bellen zo eng?” heb je je vast weleens afgevraagd. Het antwoord is als je het mij vraagt vijfledig:

  1. Je ziet geen non-verbale communicatie.
  2. Je kunt eventuele fouten niet corrigeren.
  3. Men ziet telefoneren als je opdringen.
  4. Telefoneren is niet privé.
  5. Iedereen oordeelt.

1. Geen non-verbale communicatie zichtbaar

Een face-to-face gesprek werkt intuïtief. Je ziet het wanneer iemand aandachtig luistert, doordat de ander je aankijkt. Wanneer iemand is afgeleid, doordat zijn blik in het rond schiet, kun je hierop reageren. Je ziet het wanneer iemand oordeelt door zijn wenkbrauwen samen te trekken. En je merkt het bijvoorbeeld, wanneer iemand je aanspoort om verder te praten met een klein bemoedigend knikje.

Bel je? Dan mis je dus al die signalen van non-verbale communicatie.

En dat is precies een van de belangrijke aspecten die zorgen voor dat bang en onzeker gevoel, zegt Alison Papadakis, klinisch psycholoog en professor aan de Johns Hopkins Universiteit:

“In real life, we can see if someone has an angry face or confused face, we get those cues. Whereas on the phone, you may hear deadly silence. If you’re anxious, you may fill in those gaps with negative thoughts. And that can be nerve-racking.”

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

Een bericht gedeeld door Tijdwinst.com (@tijdwinst)

2. Fouten kunnen niet gecorrigeerd worden

Met schriftelijke communicatie heb je tijd om je gedachten te ordenen en nog even te schaven, voordat je op ‘verzenden’ drukt. Tijdens een telefoongesprek kan alles gebeuren. En er kan dus ook des te meer fout gaan, zonder dat je dit kunt corrigeren. Papadakis zegt ook:

“Je kunt aan de telefoon wel soort van corrigeren en iets terugnemen wat je zei, maar niet écht. Wat is gezegd, is gezegd.”

3. Telefoneren wordt gezien als opdringerig

Iemand bellen of gebeld worden gaat niet even tussendoor. Je moet andere taken echt neerleggen en je focus op het bellen storten. Dat maakt het een redelijk grote opdracht, die daardoor best ingrijpend is in jouw planning (en in je concentratievermogen). Tenminste als je het vergelijkt met een berichtje sturen. Dat gaat makkelijker tussendoor (hoewel ik dat absoluut afraad! Wil je meer lezen over geconcentreerd werken, verwijs ik je door naar het boek Full Focus op wat echt belangrijk is van Björn Deusings).

Maar vergeet ook niet dat je, als jij iemand opbelt, diegene ook uit zijn focus haalt. Wanneer je zomaar belt, is de kans best aanwezig dat je iemand onderbreekt. Behalve als jullie vooraf een belmoment hebben afgesproken, zit de ander meestal niet klaar voor jouw telefoontje. Telefoneren wordt dus al gauw gezien als een inbreuk op iemands concentratie en daarom als iets opdringerigs. Een telefoontje moet je haast wel opnemen (het kan ook anders, maar daarover straks meer), terwijl je een mail kan laten wachten tot je vaste verwerkingsmoment. Professor Jeremy Jamieson, specialist in sociale stress aan de Universiteit van Rochester, zegt ook:

Mensen met belangst maken zich zorgen, zoals “Ga ik deze persoon storen?” of “Ben ik een lastpost als ik nu bel?”.

4. Niet privé

Een andere reden om niet te bellen is dat telefoneren beschouwd wordt als niet privé. En zeker als je in een kantoortuin werkzaam bent, dan ben je de sjaak. Iedereen hoort je namelijk en iedereen luistert mee. En nee, dat is niet iets dat jij je in je hoofd hebt gehaald. Het is waar, volgens onderzoek van de Cornell Universiteit. Onderzoek laat namelijk zien dat zogenaamde ‘halvologen’ (dialogen waar je maar de ene helft van mee krijgt, doordat iemand telefoneert) ontzettend afleidend werken. Je kunt er bijna niet helemaal niet naar luisteren. Er valt je collega’s dus weinig kwalijk te nemen, maar vervelend is het wel dat alle aandacht naar jouw telefoongesprek gaat.

En dat komt juist door het gebrek aan aanwezigheid van die ander, legt klinisch psycholoog met een specialisatie in angststoornissen, Alexander Queen, uit:

“Wanneer je aan de telefoon zit, is de andere persoon niet aanwezig om de aandacht van jou weg te nemen. Jij gaat de volle focus krijgen, omdat jij de enige persoon in dit gesprek bent die fysiek aanwezig is in de ruimte.”

5. Iedereen oordeelt

Doordat er volop naar jou geluisterd wordt, door je gesprekspartner en als je pech hebt ook nog alle mensen om je heen op je werkplek, wordt wat je zegt ook vanzelf volop beoordeeld. En dat is iets waar ons van nature het zweet van uitbreekt.

“We houden er niet van om geëvalueerd te worden door andere mensen. Onze hele overlevingsdrang hangt af van andere mensen – we zijn erg sociale wezens – waardoor het ons telkens veel stress oplevert wanneer we open en bloot staan voor oordelen en evaluaties.”

Aldus professor Jamieson.

Angst dat er over je geoordeeld wordt, heb je vast wel eens ervaren. Alleen sommigen onder ons ervaren dit gevoel dus altijd als er gebeld moet worden, maar nogmaals: er kan wat aan gedaan worden. Hulp is onderweg, maar nu eerst wilt ik alle twijfel bij je weghalen: heb je belangst of niet?

Hoe herken je dat je belangst hebt? 4 signalen

Je herkent telefoonangst aan 4 duidelijke signalen, als je het mij vraagt:

  1. Duidelijke stresssymptomen
  2. Uitstelgedrag
  3. Altijd liever mailen of appen
  4. Opluchting als iemand niet opneemt

Stressklachten

Een versnelde ademhaling en hartslag, klamme handjes, zweet op het voorhoofd, etc.; dat zijn de duidelijkste signalen dat je angst hebt om een telefoontje te plegen.

Uitstelgedrag

Een ander signaal van telefoonangst is uitstelgedrag. Je weet dat je moet bellen. Het staat misschien zelfs al uren op je lijst, maar toch doe je eerst nog “even” iets anders. Nog één mailtje. Nog één kop koffie. Nog heel even nadenken over wat je precies gaat zeggen. Voor je het weet, is de halve dag voorbij en hangt dat ene telefoontje nog steeds als een donkere wolk boven je hoofd. En hoe langer je wacht, hoe groter het vaak wordt in je hoofd…

Ik mail of app wel…

Een derde signaal van telefoonangst is dat je áltijd liever mailt of appt. Natuurlijk, soms is dat gewoon handig. Maar als je zelfs bij simpele, snelle vragen automatisch naar je toetsenbord grijpt, zegt dat vaak meer. In een mail kun je immers rustig nadenken, je woorden aanpassen en lastige stiltes vermijden. Aan de telefoon werkt dat toch net even anders. Daar reageer je direct, hoor je meteen iemands toon en kun je je niet verschuilen achter een zorgvuldig getypte zin.

Probleem afgewend…

Als laatste herken je belfobie aan die bevrijdende opluchting als iemand niet opneemt. Je belt, hoort een paar keer overgaan en zodra de voicemail inschakelt, denk je stiekem: “Poeh, gered!” Heel menselijk natuurlijk. Alleen zit daar meteen ook het venijn, want die opluchting is meestal maar tijdelijk.

Het gesprek is niet verdwenen, het is alleen uitgesteld.

En precies dat maakt de angst vaak groter. Nu blijft het telefoontje alsnog in je hoofd hangen, terwijl je weet dat er een moment komt waarop je toch weer moet bellen of teruggebeld wordt. Lekker dan.

Wanneer wordt telefoonangst een probleem dat je actief moet aanpakken?

Telefoonangst is niet meteen een probleem zodra je een hekel hebt aan bellen, maar wel zodra het je gedrag begint over te nemen. Dat punt is bereikt als je telefoontjes structureel uitstelt, niet opneemt, eerst eindeloos scenario’s in je hoofd afspeelt of steeds hoopt dat iemand liever mailt. Dan is het geen voorkeur meer, maar vermijding.

Vermijding voelt op de korte termijn vaak prettig, want je hoeft het spannende moment even niet aan.

Alleen betaal je daar later alsnog voor, meestal met extra spanning.

Het wordt ook een serieus probleem, als je werk eronder lijdt.

Bijvoorbeeld:

  • wanneer je kansen mist
  • afspraken vertraagt
  • collega’s laat wachten
  • eenvoudige dingen onnodig ingewikkeld maakt, omdat je koste wat kost om dat ene telefoontje heen probeert te werken.

Dan kost telefoonangst je niet alleen energie, maar ook effectiviteit, vertrouwen en soms zelfs geloofwaardigheid.

Nog duidelijker wordt het als je mentale gezondheid eronder begint te lijden. Als je al stress voelt bij het zien van een gemiste oproep, blijft piekeren over wat je moet zeggen, opluchting voelt als iemand niet opneemt (maar daarna juist méér spanning ervaart, omdat je weet dat je alsnog moet terugbellen), dan zie je hoe groot de invloed inmiddels is geworden. Op dat moment is telefoonangst niet langer iets kleins of onhandigs, maar iets dat actief aandacht vraagt.

Tja… maar dan nu de hamvraag: hoe pak je telefoonangst dan aan?

Als je bellen structureel uitstelt, dan heb je telefoonangst

Hoe pak je belangst aan?

Als je je nu afvraagt “Hoe bereid ik me voor op een telefoongesprek zodat ik minder zenuwachtig ben?”, dan heb ik hier het antwoord voor je. Volgens de experts die ik eerder al aanhaalde is telefoonangst gewoon een angststoornis. Wat we volgens dr. Papadakis altijd doen wanneer we te maken hebben met angsten, is heel typisch. Maar eh… wel helemaal verkeerd:

“Mensen die neigen naar een sociale angst hebben de neiging om erg te focussen op zichzelf en wat ze doen, om er zeker van te zijn dat ze niet iets doen dat verkeerd of gênant is. Dat maakt het alleen maar moeilijker om een gesprek te voeren. Wanneer ik vooral let op wat ik zeg en niet op wat jij vraagt, dan is het heel moeilijk om te reageren en communiceren.”

Kortom: doordat je zo bezig bent met ‘het goed doen’, stop je met het belangrijkste gedeelte van elk (telefoon)gesprek: luisteren. Daardoor bak je er juist niks van en raak je verder verzeild in je telefoonangst.

Je maakt het jezelf bovendien onnodig lastig, doordat je brein allerlei alarmerende denkpatronen in het wilde weg strooit: “Ik bak hier niks van”, “Ik mag niet per ongeluk iets fout zeggen”of “Ik val de ander waarschijnlijk hartstikke lastig als ik nu bel”. Het zijn allemaal aannames die je angst voeden.

Precies daar zit ‘m de oplossing voor je probleem. Door te beginnen met erkennen dat het aannames zijn en geen feiten. Of zoals erkend klinisch psycholoog gespecialiseerd in angststoornissen, dr. Lindsay Scharfstein, het zegt:

“Feelings are not facts, and thoughts are not evidence of truth”

Wat is nu cognitieve herstructurering?

Wat je vervolgens doet, is die aannames in een nieuw perspectief zetten. Deze techniek heet ‘cognitieve herstructurering’ en dit helpt je om je angstige denkpatronen weer op het rechte pad te krijgen.

Zodra één van je zorgen naar boven komt, relativeer je hem met ‘cognitieve herstructurering’. Dat ziet zo uit:

Dacht je eerst: “Ik val de ander waarschijnlijk hartstikke lastig als ik nu bel”? Probeer dan nu eens dit: “Als diegene geen tijd voor me heeft, dan pakt hij of zij de telefoon niet op.”

Ben je bang om wat doms te zeggen? Onthoud dan maar dat mensen waarschijnlijk, nadat je hebt opgehangen, je domme uitspraak binnen 2 minuten alweer vergeten zijn. Ben je bang dat je niks bakt van telefoneren, vraag je dan eens af: wie is wel een expert in bellen? Misschien zit degene aan de andere kant van de lijn ook wel te stressen, omdat jij belt.

Met behulp van deze cognitieve gedragstherapie zwak je je angstige gedachten zo af door een tegengedachte te presenteren.

De laatste zal winnen, omdat deze nu eenmaal realistischer is (en dan heb ik het nog niet eens over positiever).

Wat is het belang van herhalen?

De cognitieve herstructurering heb je niet binnen een dag aangeleerd natuurlijk. Je weet nu echter wel wat je moet doen, waardoor je je belangst al onder controle hebt. Nu is het een kwestie van je ervaring opbouwen door te oefenen. Want feit is dat we tegenwoordig steeds minder ervaring hebben met telefoneren, doordat het ons zo gemakkelijk wordt gemaakt om alternatieven te kiezen met onze smartphone.

And daar is maar één oplossing voor: toch gewoon vaker bellen.

Bel naar het restaurant waar je van het weekend wilt eten, om te reserveren. Als je zover bent, gooi je er misschien nog wat vragen bij. “Tot hoe laat is de keuken open?”, “Serveren jullie ook vegetarische gerechten?”, “Kunnen we een plek bij het raam krijgen?” – allemaal opties om je telefoonskills te oefenen. Je kunt ze zelfs noteren van tevoren, als dat je telefoonangst wat indamt.

Oefen in elk geval, want hoe vaker je het doet, hoe minder eng het wordt.

Gewoon door je telefoon wat vaker te zien als het koelkastapparaat dat het ooit was en even te vergeten dat je ook berichten kunt versturen via WhatsApp en vragen stellen via Siri. En onthoud: juist door te bellen bereik je vaak veel sneller de resultaten die voor jou (en je werk) van belang zijn.

thread post over telefoonangst

Hoe ga je dan om met onverwachte telefoontjes?

“Hoe ga ik om met onverwachte telefoontjes, want dan heb je natuurlijk geen voorbereidingstijd!” Tja… die kunnen altijd gebeuren, maar eh… er is nog zoiets als vrije wil. Als jij echt je wilt voorbereiden op een gesprek, dan kun je toch gewoon niet opnemen? Als het een bekende is die je belt, dan kun je die later terugbellen als je je wel hebt kunnen voorbereiden op het telefoongesprek. En is het een nummer dat je niet hebt opgeslagen, dan zoek je eerst rustig het telefoonnummer op en zodra je weet wie het is, kun je je voorbereiden op het gesprek en terugbellen.

Maar eh.. wat moet ik doen als ik heb opgenomen?

Heb je toch in paniek meteen die smartphone naar je oor gebracht? Dan kun je ook gewoon eerlijk zeggen dat je overvallen bent door het telefoontje en vriendelijk om tijd vragen om later terug te bellen.

Heb je zoiets van: “Ja, ik hang nu toch al aan de lijn. Dan maak ik het telefoontje ook af?” Weet dan dat je helemaal niet meteen briljant, scherp of volledig paraat hoeft te zijn zodra je opneemt.

Het helpt enorm om het gesprek direct wat structuur te geven.

Neem op, adem één keer rustig in en begin met iets eenvoudigs als: “Goed dat je belt, vertel eens.” of “Hallo Arno, waar bel je precies over?” Daarmee koop je niet alleen een paar seconden denktijd, je zet ook meteen een duidelijke lijn uit voor het gesprek.

Word je overvallen door het antwoord? Blijf dan kalm door het tempo bewust omlaag te halen. Je hoeft niet direct antwoord te geven, alsof je meedoet aan De slimste mens. Vat eerst kort samen wat de ander zegt, stel een verhelderende vraag of zeg eerlijk dat je even wilt meedenken.

Juist dat maakt je rustiger, professioneler en helderder.

Telefoonangst wordt vaak groter als je denkt dat je alles meteen goed moet doen. Dat hoeft niet. Je hoeft alleen rustig te blijven, het gesprek stap voor stap te ordenen en jezelf toestemming te geven om even te landen.

“Ja, maar wat kan ik dan doen als ik alsnog dichtklap tijdens een telefoongesprek?” Geen zorgen: ik heb ook een aantal handige tips, waarmee je het gesprek weer moeiteloos oppakt:

Wat kun je nu doen als je dichtklapt tijdens een telefoongesprek?

Klap je dicht tijdens een telefoongesprek, dan is het belangrijkste dat je niet meteen in paniek schiet over dat dichtklappen zelf. Juist dat tweede laagje stress maakt het namelijk vaak nog erger. Gun jezelf dus een korte adempauze, haal rustig adem en zeg simpelweg iets als: “Momentje, ik wil het even goed formuleren” of “Ik ben het heel even kwijt.” Echt, dat mag. Je hoeft niet in één vloeiende showmastermodus te praten om een normaal gesprek te voeren. Andere tips die ik je kan meegeven zijn:

  • Vraag om een pauze: Je kunt prima zeggen: “Ik denk hier graag heel even over na, is het goed als ik je straks terugbel?”
  • Keer terug naar de kern van het gesprek: “Wat wilde ik eigenlijk zeggen of vragen?” Houd desnoods een paar steekwoorden bij de hand, zodat je jezelf snel kunt herpakken.
  • Laat even een stilte vallen om je te focussen op je ademhaling: dit brengt de stress wat omlaag en vaak valt het je dan in wat je wilde zeggen.
  • Vraag: zo creëer je wat denkruimte. Vraag bijvoorbeeld: “Zou je dat nog een keer kunnen herhalen?”

Telefoonangst

In het kort: anders denken en oefenen helpen je van je telefoonangst dus af

Telefoonangst verdwijnt meestal niet vanzelf. Hoe langer je bellen uitstelt, hoe groter het in je hoofd wordt. Dat is precies de gemene truc van vermijding: het voelt even als opluchting, maar daarna betaal je de rekening alsnog. De echte doorbraak zit daarom niet in nóg beter voorbereiden, maar in anders leren kijken naar je gedachten. Niet elke gedachte is namelijk een feit. Sterker nog: dit zijn vaak aannames! De winst zit dus in twee simpele stappen: je angstige aannames actief bijsturen en daarna gewoon oefenen, hoe ongemakkelijk dat in het begin ook voelt. En vergeet niet: zelfs al raak je even de kluts kwijt aan de lijn, dit is alleen maar menselijk! Misschien is de ander wel net zo nerveus als jij! Benoem het gewoon, las even een pauze in en laat stiltes vallen: het mag allemaal. Want vraag jezelf eens eerlijk af: hoeveel rust zou het schelen als bellen niet langer als een berg voelde, maar gewoon weer een praktische handeling werd?

Natasja Bartholomé,
High performance blogger

Telefoonangst verhelpen met een cursus assertiviteit?

Een eendaagse cursus assertiviteit van Tijdwinst.com kan in je belangst overwinnen een verrassend groot verschil maken. Telefoonangst komt namelijk vaak niet voort uit het toestel zelf (laten we eerlijk zijn), maar uit onzekerheid over wat je moet zeggen, hoe je overkomt of hoe de ander reageert. Precies daar helpt assertief gedrag bij. Je leert duidelijker communiceren, steviger je plek innemen, beter omgaan met spanning en meer vertrouwen krijgen in jezelf. Niet door ineens een gladde prater te worden (want niemand zit daarop te wachten), maar door te ervaren dat je ook zonder perfecte woorden prima overeind blijft in een gesprek. En dat is vaak het kantelpunt: zodra je zelfverzekerder in je schoenen staat, verliest dat telefoongesprek stap voor stap zijn macht over je.

Meer lezen over telefoneren en assertiviteit?

Volg ons op Instagram of Pinterest en krijg elke dag praktische tips die je helpen je geheugen scherper te maken. Op zoek naar wat meer verdieping? Neem dan ook eens een kijkje op LinkedIn; daar delen we uitgebreidere inzichten en concrete strategieën die je meteen kunt toepassen in je werk of dagelijks leven. Voor je verder te verdiepen in de materie hebben we ook twee boeken geschreven: Elke dag om 15:00 klaar en Full Focus op wat echt belangrijk is.

Luister je liever dan dat je leest? Goed nieuws; iedere week verschijnt er een nieuwe aflevering van de Tijdwinst Podcast op YouTube, Spotify en Springcast. In die afleveringen bespreken we herkenbare situaties, slimme aanpakken en praktische ideeën waar je direct iets mee kunt doen.

Wil je daarnaast geen enkel artikel missen en alles netjes gebundeld in je inbox ontvangen? Meld je dan aan voor onze wekelijkse nieuwsbrief.

Veelgestelde vragen over telefoonangst

  • Waarom word ik zo angstig van telefoneren?

    Telefoonangst ontstaat meestal door een combinatie van factoren. Omdat een gesprek “live” is, kun je fouten niet meer corrigeren zoals bij een tekstbericht. Daarnaast mis je de non-verbale communicatie van de ander, waardoor je sneller gaat reageren op aannames in je hoofd. Ook het feit dat anderen kunnen meeluisteren of dat je bang bent om opdringerig te zijn, draagt bij aan het gevoel van spanning.

  • Hoe kom ik over mijn angst heen om iemand te bellen?

    De eerste stap is bewustwording van de aannames in je hoofd die vaak niet op feiten berusten. Door middel van cognitieve herstructurering kun je deze omzetten in realistische, positieve gedachten. In plaats van te denken “ik val iemand lastig”, kun je jezelf voorhouden: “Als ik iemand echt stoor, zal diegene op dit moment niet opnemen.” Zo verlaag je de mentale drempel.

  • Waarom voelt bellen vaak spannender dan een bericht sturen?

    Bij een bericht heb je een vangnet: je kunt nadenken, herschrijven en corrigeren voordat de ander het ziet. Aan de telefoon valt dat vangnet weg; je moet realtime reageren. De sociale druk om direct slim en soepel te antwoorden maakt bellen voor veel mensen beladen. Juist omdat je direct iemands stem en reactie hoort, voelt het persoonlijker en daardoor vaak spannender.

  • Waarom stel ik telefoontjes steeds uit?

    Dit uitstelgedrag komt voort uit belangst, een vorm van sociale angst. Omdat we tegenwoordig veel vaker communiceren via e-mail en WhatsApp, is telefoneren voor vooral de jongere generatie iets vreemds geworden. Hoe minder je het doet, hoe groter de onzekerheid wordt, waardoor je de taak steeds verder voor je uitschuift.

  • Hoe kan ik meer zelfvertrouwen krijgen tijdens het bellen?

    Je kunt je zelfvertrouwen vergroten door een training assertiviteit te volgen. Tijdens zo’n cursus leer je om sterker in je schoenen te staan en je ruimte in te nemen. Door te oefenen met cognitieve herstructurering leer je om de negatieve aannames in je hoofd (die vaak voortkomen uit onzekerheid) te vervangen door constructieve gedachten, waardoor bellen stap voor stap makkelijker wordt.

Wie zijn wij? | Tijdwinst.com

Tijdwinst.com is een trainingsbureau dat gespecialiseerd is in slimmer (samen)werken. We bieden door het hele land diverse (online) trainingen aan, variërend van timemanagement, assertiviteit, gesprekstechnieken tot aan snellezen. Nieuwsgierig? Neem dan zeker eens een kijkje op onze website of blogs, en schrijf je in voor één van onze (digitale) trainingen.