Omgaan met ‘onderbrekers’: 3 assertieve aanpakken

Geen enkel verhaal is er beter op geworden doordat het onbeleefd onderbroken werd. Jij bent, als je aan het woord bent, degene die een onderbreker er netjes attent op kan maken dat hij de boel aan het saboteren is, en er zo voor te zorgen dat je ongestoord verder kunt spreken – met deze 3 assertieve opties.

Onderbrekers zijn er (helaas) in alle soorten en maten. Je hebt de brutale onderbrekers, die gewoon hun zegje willen doen – en wel nu – zonder op te letten wie er aan het woord was. Dan zijn er nog de ongeduldige onderbrekers, die gewoon snel door willen naar het volgende onderwerp (het liefst hun eigen) en je telkens proberen af te ronden. Of de onderbrekers die telkens een bevestigend woord tussen je toespraak door gooien, om te laten weten dat ze je horen (“Ja”, “hmm hmm”) en zo onbewust de aandacht afwenden van de spreker.

En dan heb je nog de beroemde onderbrekers, wiens onderbreking zo ongelukkig was dat de verontwaardiging nog lang nagonst in de hele maatschappij. Zoals de onderbreking van een onbekende dame tijdens de Oscar-uitreikingsspeech van Roger Ross Williams na het winnen van de prijs voor zijn korte actie-film. Iedereen sprak hierop al gauw over de vrouw als “the interrupter” of “de onderbreker”. 

Dat algehele gevoel van verontwaardiging als reactie op deze onderbreking was volkomen terecht. Iemand onderbreken terwijl hij of zij aan het woord is, is niet alleen enorm onbeleefd – het is ook ontzettend agressief, in plaats van het meer gewenste assertief.

Helaas blijven dit soort onderbrekingen niet beperkt tot het Oscar-podium. ‘Onderbrekers’ zijn te vinden op verjaardagsfeestjes, in vergaderingen, tijdens presentaties, in de kantine, op de voetbalclub – overal is wel zo’n aandachtkaper te vinden.

En daar moet het maar eens gedaan mee zijn. Laat dit artikel jouw persoonlijke mini-opleiding zijn tot soldaat in de strijd tegen onderbrekers. Een assertieve soldaat, dat wel. Want een agressieve strijd doet de boel alleen maar onnodig ontploffen en je passief stilhouden wanneer je onderbroken wordt doet ook weinig goeds voor je waardigheid én je verhaal. Deze oorlog wordt assertief gestreden; zonder een staakt-het-vuren, zonder ontploffingen, maar mét confrontaties.

Zo confronteer je een onderbreker: 3 strijdtechnieken

Er zijn – net zoals er meerdere soorten onderbrekers zijn – meer wegen die naar Rome leiden. 3 verschillende wegen waar de strijd tegen onderbrekingen op gestreden kan worden, om precies te zijn, afgemeten op het soort onderbreker dat je op het slagveld tegenkomt.

1. De subtiele aanpak (voor de onwetende onderbreker)

Heb je te maken met iemand die zelf totaal geen idee heeft dat hij een onderbreker is? Degene die telkens een ‘hmm hmm’ of een ‘inderdaad’ onwillekeurig door je verhaal heen kegelt, is zo iemand die de subtiele aanpak verdient.

Het enige wat je bij de onwetende hoeft te doen is hem naar het land van de wetenden te begeleiden. Simpelweg door aan te duiden dat hij of zij je aan het onderbreken is.

Je kunt dit ter plekke doen, maar doe het liever achteraf (of vooraf, als je al op de hoogte was van de slechte gewoonte). Op die manier confronteer je degene niet en plein public, wat onnodig gênant kan zijn voor de ander, maar bereik je evengoed je doel.

Zodra je met zijn tweeën bent geef je duidelijk aan wat de ander deed, zonder directe veroordeling: “Volgens mij had je het zelf niet door, maar je bevestigende geluiden en het geklik met je pen terwijl ik aan het woord was, waren voor mij en de rest van de aanwezigen behoorlijk afleidend. Zou je daar in het vervolg alsjeblieft op willen letten?”, moet al voldoende zijn.

2. De ‘ter-plekke-confrontatie’ (voor de brutale onderbreker) 

Zit je aan de andere kant van het spectrum en heb je te maken met een typische brutale onderbreker zoals in de Oscar-video? Dan past de assertieve ter-plekke-confrontatie beter bij de situatie. Een directe aanpak hoeft namelijk niet agressief te zijn, als je het goed doet. De kordate doch nette ‘ter-plekke-confrontatie’-techniek is er zo één. Zodra de ander klaar is met je onderbreken (laat het niet te lang duren) zeg jij: “Bedankt Sebastiaan, maar ik was nog niet uitgesproken. Ik wil graag nog toevoegen dat…” 

Je stelt de ander subtiel op de hoogte van zijn onderbreking, maar houdt het netjes en zet niemand voor aap.

3. De Bulldozer (voor de hardnekkige onderbreker)

Heb je te maken met het hardnekkig soort? Degenen bij wie aanpak nummer 1 en 2 tot op heden niets uitgehaald hebben? Degenen die de beleefdheidsgrens overschreden hebben? Dan heb je alle recht om ze te onderwerpen aan… De Bulldozer.

Was jij aan het woord en word je (wederom) door een hardnekkige onderbreker gestopt? Wals dan over hem heen door gewoon door te blijven spreken terwijl je de onderbreker af en toe recht in de ogen aankijkt terwijl je spreekt. Vroeg of laat zal hij het opgeven en ophouden met overduidelijk onbeleefd door je heen spreken.

Let op: deze laatste is ook echt je laatste optie, voor wanneer de andere wegen naar Rome doodliepen. Gebruik hem alleen als ultiem redmiddel, omdat deze op het randje van agressief zit. Houd het in elk geval te allen tijde beleefd en bewaar je kalmte en kracht in je spraak. Toon je onbewogen en onverstoord, dan houd je het allemaal netjes aan de assertieve kant. 

Nog één zijweggetje…

Als onderbreken bijna een onderdeel van de bedrijfscultuur is geworden of het een blijvend familietrekje lijkt te zijn, neem dan de optie tot onderbreken op voorhand al weg. 

Start je verhaal meteen met: “Luister, dit gedeelte vergt wat toelichting, dus laat me alsjeblieft uitspreken. Ik zal vragen om reacties en commentaar zodra ik klaar ben. Vanaf dat moment is iedereen vrij om te spreken.”

Heeft iemand dan tóch nog de neiging om iets te zeggen? Houd dan simpelweg even je hand omhoog als een universeel stop-gebaar. Daarmee herinner je de onderbreker duidelijk aan de afspraak en zal degene afdruipen terwijl jij je verhaal soepel verder kunt laten verlopen. Oké, die is afgekeken van Judge Judy – ik beken schuld.

Jouw weg

Kies de voor jou juiste weg om door het land van onderbrekers te marcheren, als een assertieve soldaat in de strijd tegen onderbrekingen en afleiding. Oefen je woorden en lichaamstaal eens met een familielid of goede vriend op basis van scenarios waar jij in de praktijk mee te maken hebt. En zoals dat gaat bij het behalen van elke zege: met één onderbreker per keer maken we er (assertieve!) korte metten mee, tot de zege gevierd kan worden.

X